ورنه جانش یکدو دم مهمان اوست

تیشه او خاره را بر می درد

تا نصیب خود ز گیتی می برد

تا ز جان بگذشت جانش جان اوست

زنده رود

گفته ئی از حکمت زشت و نکوی

پیر دانا نکته دیگر بگوی