از خودی اندر ضمیر خود نشست

روح مومن هیچ میدانی که چیست؟

قطره شبنم که از ذوق نمود

عقده خود را بدست خود گشود

رخت خویش از خلوت افلاک بست

رخ سوی دریای بی پایان نکرد

خویشتن را در صدف پنهان نکرد