خوش بیا صبح مراد آورده ئی

در رگ او موج خون از فیض تست

نرگسان صد پرده را بر می درد

تا نصیبی از شعاع تو برد

هر شجر را نخل سینا کرده ئی

تو فروغ صبح و من پایان روز

در ضمیر من چراغی بر فروز