در ضمیر من چراغی بر فروز

خوش بیا صبح مراد آورده ئی

هر شجر را نخل سینا کرده ئی

تو فروغ صبح و من پایان روز

تیره خاکم را سراپا نور کن

در تجلی های خود مستور کن

تا بروز آرم شب افکار شرق