از اصل ، دور ماند جهانی به ذوق فرع

خلقی به جاه تکیه زد وما زدیم پا

فرقی نداشت عز ت وخو اری درین بساط

بیدارشد غنا به طمع تا زدیم پا

ما هم یک آبگینه به خارا زدیم پا

عمری ست طعمه خوار هجوم ندامتیم

یارب چرا چوموج به دریا زدیم پا