یارب چرا چوموج به دریا زدیم پا

از اصل ، دور ماند جهانی به ذوق فرع

ما هم یک آبگینه به خارا زدیم پا

عمری ست طعمه خوار هجوم ندامتیم

زین مشت پرکه رهزن آرام کس مباد

برآشیان الفت عنقا زدیم پا

قدر شکست دل نشناسی ستمکشی ست