زین مشت پرکه رهزن آرام کس مباد

ما هم یک آبگینه به خارا زدیم پا

عمری ست طعمه خوار هجوم ندامتیم

یارب چرا چوموج به دریا زدیم پا

برآشیان الفت عنقا زدیم پا

قدر شکست دل نشناسی ستمکشی ست

ما بی خبربه ریزه مینا زدیم پا