رک گل رشته شیرازه شد جمعیت ما را

به رنگ غنچه سودای خطت پیچیده دلها را

خرامت بال شوقم داد در پرواز حیرانی

که چون قمری قدح در چشم دارم سرو مینا را

نگه شد شمع فانوس خیال از چشم پوشیدن