خرامت بال شوقم داد در پرواز حیرانی

به رنگ غنچه سودای خطت پیچیده دلها را

رک گل رشته شیرازه شد جمعیت ما را

که چون قمری قدح در چشم دارم سرو مینا را

نگه شد شمع فانوس خیال از چشم پوشیدن

فنا مشکل که از عاشق برد ذوق تماشا را