ببین داغ دل و دریاب نقش پای غمها را

نه از عیش است اگر چون شیشه می قلقل آ هنگم

شکست دل صلایی می زند رنگ تماشا را

سراغ کاروان دردم از حالم مشو غافل

نبندی بردل آزاد نقش تهمت حسرت

که پیش از بیخودی مستان تهی کردند مینا را

شکوه کبریای او ز عجز ما چه می پرسی