شکوه کبریای او ز عجز ما چه می پرسی

ببین داغ دل و دریاب نقش پای غمها را

نبندی بردل آزاد نقش تهمت حسرت

که پیش از بیخودی مستان تهی کردند مینا را

نگه جز زیرپا نبود سر افتاده ما را

نمی سازد متاع هوش با یوسف خریداران

مدم افسون خودداری نگاه جلوه سودا را