نمی سازد متاع هوش با یوسف خریداران

که پیش از بیخودی مستان تهی کردند مینا را

شکوه کبریای او ز عجز ما چه می پرسی

نگه جز زیرپا نبود سر افتاده ما را

مدم افسون خودداری نگاه جلوه سودا را

مقام ظالم آخر بر ضعیفان است ارزانی

که چون آتش زپا افتد به خاکستر دهد جا را