نگه جز زیرپا نبود سر افتاده ما را

نبندی بردل آزاد نقش تهمت حسرت

که پیش از بیخودی مستان تهی کردند مینا را

شکوه کبریای او ز عجز ما چه می پرسی

نمی سازد متاع هوش با یوسف خریداران

مدم افسون خودداری نگاه جلوه سودا را

مقام ظالم آخر بر ضعیفان است ارزانی