شعله دل ز چشم تر ننشست

تا دهد جلوه داغ دلها را

جاده هرسوگشاده است آغوش

که دریده ست جیب صحرا را

ابر ننشاند جوش دریا را

آگهی می زند چوآیینه

مهر بر لب زبان گویا را