آگهی می زند چوآیینه

که دریده ست جیب صحرا را

شعله دل ز چشم تر ننشست

ابر ننشاند جوش دریا را

مهر بر لب زبان گویا را

قفل گنج زر است خاموشی

از صدف پرس این معما را