مهر بر لب زبان گویا را

شعله دل ز چشم تر ننشست

ابر ننشاند جوش دریا را

آگهی می زند چوآیینه

قفل گنج زر است خاموشی

از صدف پرس این معما را

بیدل ار واقفی ز سر یقین