روان است آبرو هرگه به رفتارآوری پا را

بهشت عافیت رنگ جهان آبرو باشی

درآغوش نفس گر خون کنی عرض تمنا را

غبار احتیاج آنجاکه دامان طلب گیرد

به عرض بیخودیهاگرم کن هنگامه مشرب

که می نامیده اند اینجا شکست رنگ مینا را

فروغ این شبستان جز رم برقی نمی باشد