امل را رشته کوته ساز و عقباگیر دنیا را

به داغ بی نگاهی رفت ازین محفل چراغ من

شکست آیینه رنگی که گم کردم تماشا را

هوس چون نارسا شد نسیه نقدحال می گردد

ز شور بی نشانی ، بی نشانی شد نشان بیدل

که گم گشتن زگم گشتن برون آورد عنقا را