چرا مجنون ما را درپریشانی وطن نبود

مگر از رنگ یابی نسخه بال افشانی ما را

فلک تکلیف جاهت گرکند فال حماقت زن

که غیر ازگاو نتواندکشیدن بار دنیا را

که از چشم غزالان خانه بردوش است صحرا را

نزاکتهاست در آغوش میناخانه حیرت

مژه برهم مزن تا نشکنی رنگ تماشا را