دل افسرده از ما غیر بیکاری نمی خواهد

ز ضبط ناله کرد آگاه نی در بوربا ما را

نقس واری مگر در دل خزد امید آسودن

که زبرآسمان پیدا نشد جا هیچ جا ما را

حنا بسته ست این یک قطره خون سر تا به پا ما را

ز دل امید الفت بود با هسر ناامیدیها

به این بیگانه هم گاهی نکردند آشنا ما را