که زبرآسمان پیدا نشد جا هیچ جا ما را

جنونها داشتیم اما حجاب فقر پیش آمد

ز ضبط ناله کرد آگاه نی در بوربا ما را

نقس واری مگر در دل خزد امید آسودن

دل افسرده از ما غیر بیکاری نمی خواهد

حنا بسته ست این یک قطره خون سر تا به پا ما را

ز دل امید الفت بود با هسر ناامیدیها