جنونها داشتیم اما حجاب فقر پیش آمد

قضا چندی به ذوق ین غذا داد اشتها ما را

کف خاک نفس بال وپریم ، ازضبط ما بگذر

به گردون می برد چون صبح از خوداین هوا مارا

ز ضبط ناله کرد آگاه نی در بوربا ما را

نقس واری مگر در دل خزد امید آسودن

که زبرآسمان پیدا نشد جا هیچ جا ما را