ز دل امید الفت بود با هسر ناامیدیها

که زبرآسمان پیدا نشد جا هیچ جا ما را

دل افسرده از ما غیر بیکاری نمی خواهد

حنا بسته ست این یک قطره خون سر تا به پا ما را

به این بیگانه هم گاهی نکردند آشنا ما را

به عریانی کسی آگه نبود از حال ما بیدل

چه رسوایی که آمد پیش در زیر قبا ما را