به روی زر، نشست سکه ، قارون می کند ما را

چو صبح آنجاکه خاک آستانش در خیال آید

همه گر رنگ می گردم که گردون می کند ما را

تماشای غرور دیگران هم عالمی دارد

حساب چون و چند اعتبار دفتر هستی

به جزصفرهوس برما چه افزون می کند ما را

حباب ما اگر زین بحر باشد جرعه هوشش