ز دام چرخ پس از مرگ هم کجاست رهایی

به رشته رگ گل بسته اند دسته ما را

هوای گلشن فردوس در قفس بنشاند

خیال در پس زانوی دل نشسته ما را

حساب کیست به مجمر سند جسته ما را

بهانه جوی خیالیم واعظ این چه جنون است

به حرف وصوت مسوزان دماغ خسته ما را