تظلمی ست چو اشک از نظر چکیده ما را

خدا چو شمع دهد جرات آب دیده ما را

که افکند ته پاگردن کشیده ما را

شهید تیغ تغافل بر آستان که نالد

چه دشت و درکه نکردیم قطع درپی فرصت

کسی نداد سراغ آهوی رمیده ما را

نداشتیم به وهم آنقدر دماغ تپیدن