کسی نداد سراغ آهوی رمیده ما را

شهید تیغ تغافل بر آستان که نالد

تظلمی ست چو اشک از نظر چکیده ما را

چه دشت و درکه نکردیم قطع درپی فرصت

نداشتیم به وهم آنقدر دماغ تپیدن

به باد داد نفس خاک آرمیده ما را

به انفعال رسیدیم از فسون تعلق