به باد داد نفس خاک آرمیده ما را

چه دشت و درکه نکردیم قطع درپی فرصت

کسی نداد سراغ آهوی رمیده ما را

نداشتیم به وهم آنقدر دماغ تپیدن

به انفعال رسیدیم از فسون تعلق

به رخ فکند حیا دامن نچیده ما را

مگر به محکمه دل یقین شود حق وباطل