به انفعال رسیدیم از فسون تعلق

کسی نداد سراغ آهوی رمیده ما را

نداشتیم به وهم آنقدر دماغ تپیدن

به باد داد نفس خاک آرمیده ما را

به رخ فکند حیا دامن نچیده ما را

مگر به محکمه دل یقین شود حق وباطل

گواه کیست حدیث ز خود شنیده ما را