چه بارکلفتی ای زندگی که همچو حباب

که حکم خون شو و مخروش کرده ای ما را

اگر به ناله نیرزیم ، رخصت آهی

نه ایم شعله که خاموش کرده ای ما را

تمام آبله بر دوش کرده ای ما را

چوچشم چشمه خورشید حیرتی داریم

تو ای مژه ز چه خس پوش کرده ای ما را