چوچشم چشمه خورشید حیرتی داریم

نه ایم شعله که خاموش کرده ای ما را

چه بارکلفتی ای زندگی که همچو حباب

تمام آبله بر دوش کرده ای ما را

تو ای مژه ز چه خس پوش کرده ای ما را

نوای پرده خاکیم یک قلم بیدل

کجاست عبرت اگرگوش کرده ای ما را