چه دل بندد دل آگاه بر معموره امکان

درین وادی چسان آرام باشدکارونها را

که همدوشی ست با ریگ روان سنگ نشانها را

که فرصت گردش چشمی ست دورآسمانها را

ز موج بحرکم سامانی عالم تماشاکن

که تیر بی پر از آه حباب است این کمانها را