که تیر بی پر از آه حباب است این کمانها را

چه دل بندد دل آگاه بر معموره امکان

که فرصت گردش چشمی ست دورآسمانها را

ز موج بحرکم سامانی عالم تماشاکن

جگر خون مگر بر اعتبار دل بیفزاید

که قیمت نیست غیراز خونبها یاقوت کانها را

به تدبیراز غم کونین ممکن نیست وارستن