جگر خون مگر بر اعتبار دل بیفزاید

که فرصت گردش چشمی ست دورآسمانها را

ز موج بحرکم سامانی عالم تماشاکن

که تیر بی پر از آه حباب است این کمانها را

که قیمت نیست غیراز خونبها یاقوت کانها را

به تدبیراز غم کونین ممکن نیست وارستن

مگرسوزد فراموشی متاع این دکانها را