به بال وبر دهد پرواز مرغان رنج بیتابی

به جوش آورده فکر حاجت ما بحر وکانها را

به یک پرواز خاکستر شدیم از شعله غیرت

سلام توتیای ماست چشم آشیانها را

تپیدن بیش نبود حاصل ازگفتن زبانها را

چو رنگ رفته ، یاد آشیان سودی نمی بخشد

درین وادی که برگشتن نمی باشد عنانها را