تپیدن بیش نبود حاصل ازگفتن زبانها را

به یک پرواز خاکستر شدیم از شعله غیرت

سلام توتیای ماست چشم آشیانها را

به بال وبر دهد پرواز مرغان رنج بیتابی

چو رنگ رفته ، یاد آشیان سودی نمی بخشد

درین وادی که برگشتن نمی باشد عنانها را

گرانی کی کشد پای طلب در وادی شوقت