درین وادی که برگشتن نمی باشد عنانها را

به بال وبر دهد پرواز مرغان رنج بیتابی

تپیدن بیش نبود حاصل ازگفتن زبانها را

چو رنگ رفته ، یاد آشیان سودی نمی بخشد

گرانی کی کشد پای طلب در وادی شوقت

که جسم اینجا سبکروحی کند تعلیم جانهارا

من وعرض نیاز، ازعزت و خواری چه می پرسی