کو شور مستیی که درین عبرت انجمن

بر موج بسته اندکلاه حباب را

اسباب زندگی همه دام تحیر است

غیر از فریب هیچ نباشد سراب را

گرد شکست شیشه کنم ماهتاب را

سیماب را ز آینه پای گریز نیست

دارد تحیرم به قفس اضطراب را