شیشه به بازار شکن ، اندکی از خانه برآ

تاب وتب سبحه بهل ، رشته زنارگسل

قطره می! جوش زن و برخط پیمانه برآ

اشک کشد تا به کجا ساغر ناموس حیا

چون نفس از الفت دل پای توفرسود به گل

ریشه وحشت ثمری از قفس دانه برآ

چرخ کلید در دل وقف جهادت نکند