اره صفت گو دم تیغت همه دندانه برآ

چون نفس از الفت دل پای توفرسود به گل

ریشه وحشت ثمری از قفس دانه برآ

چرخ کلید در دل وقف جهادت نکند

نیست خرابات جنون عرصه جولان فنون

لغزش مستانه خوش است آبله پیمانه برآ

کرده فسون نفست ، غره عشق وهوست