آزادی ات ساز نفس آنگه غم دام و قفس

زین یک دو دم زحمتکش جام و آغازی چرا

تاکی دماغت خون کند تعمیر بنیاد جسد

طفلی گذشت ای بیخرد با خاک وگل بازی چرا

با این غبار پرفشان گم کرده پروازی چرا

گردی به جا ننشسته ای دل در چه عالم بسته ای

از پرده بیرون جسته ای وامانده سازی چرا