چون سایه بشویم ز جبین گرد سفر را

محوتو ز آغوش تمنا چه گشاید

رنگیست تحیرگل تصویر نظر را

زین بادیه رفتم که به سرچشمه خورشید

یارب چه بلا بودکه تردستی ساقی

بر خرمن مخمور فشاند آتش تر را

از اشک مجوبید نشان بر مژه من