خواب گو مژگان نبندد دیده های کور را

عشرتی گر نیست می باید به کلفت ساختن

درد هم صاف است بهرسرخوشی مخموررا

غفلت سرشار مستغنی ست از اسباب جهل

در نظر داریم مرگ و از امل فارغ نه ایم

پیش پا دیدن نشد مانع خیال دور را

اعتبار درد عشق از وصل برهم می خورد