در نظر داریم مرگ و از امل فارغ نه ایم

درد هم صاف است بهرسرخوشی مخموررا

غفلت سرشار مستغنی ست از اسباب جهل

خواب گو مژگان نبندد دیده های کور را

پیش پا دیدن نشد مانع خیال دور را

اعتبار درد عشق از وصل برهم می خورد

زنگ باشد التیام آیینه ناسور را