اره بی دانه چون گردد ببرد سنگ را

شوخی مضراب مطرب گر به این کیفیت است

کاسه طنبور مستی می دهد آهنگ را

می شود دندان ظلم ازکندگشتن تیزتر

درحبات و موج این دریاتفاوت بیش نیست

اندکی باد است در سر صاحب اورنگ را

یک شرررنگ وفا ازهیچ دل روشن نشد