صافی دل مفت عیش است از حسد پرهیزکن

ای شررتا چند خواهی کرد بالین سنگ را

ساز این کهسار غیر از ناله آهنگی نداشت

آرمیدن اینقدرهاکرد سنگین سنگ را

هوش اگر جامت دهد برشیشه مگزین سنگ را

فیض سودا مشربان از بس که عام فتاده است

خون مجنون می کند دامان گلچین سنگ را