ز تحریک مژه بر پرده های دیده می لرزم

که تیغ اینجا برشها می شمارد ریزش دم را

سراغ از هرچه گیری بی نشانی جلوه ها دارد

غبار وحشتی از بال عنقاگیر عالم را

که نوک خامه ازهم می شکافد صفحه نم را

اگر ازگرد راهت چشم آهو سرمه بردارد

تحیر همچوتار شمع سوزد جوهر رم را