به بیکاری نشاند التیام زخم مرهم را

به تقلید آشنای نشئه تحقیق نتوان شد

چه امکان است سازدلربایی زلف پرچم را

ز وصل مدعاسعی طلب مایوس می گردد

به پاس عصمتند از بس هواخواهان رنگ گل

چو بو از حجره های غنچه می رانند شبنم را

نمایان است حال رفتگان از خاک این وادی