هجوم پیچ و تابی زین گلستان دسته می بندم

چو بو از حجره های غنچه می رانند شبنم را

نمایان است حال رفتگان از خاک این وادی

زنقش پا توان کردن سراغ ساغر جم را

به دامن جای گل چون زلف خوبان چیده ام خم را

نشاط زندگی خواهی نم چشمی مهیاکن

همین ، اشک است اگرهست آبیاری نخل ماتم را