منعم از نقش نگین جوی خیالی می کند

گردباد آیینه سازد حلقه های دام را

دیدن هنگامه هستی شنیدن بیش نیست

وهم ما تا کی وصال اندیشد این پیغام را

مفت حسرتها اگر سیراب سازد نام را

ساقیا امشب چو موج می پریشان دفتریم

رشته شیرازه ما ساز خط جام را